4/5/2006 - güzel ama dimi bi okuyun

DOST

Bir cevap vakti gelmişti artık vuslata. Ama öyle bir cevap olmalıydı ki ne
vuslat ulaşılabilir, ne de yolcuları vuslata kavuşabilir olsun.
Mevsim her zaman olduğu gibi ve beklide hiçbir zaman dışa yansımadığı gibi
hazan. Aylardan Rahmet ayı, saat mi? Oda deli divane yeni güne merhaba
demenin veya diyebilmenin gayreti içerisinde. Ve ben ummanda bir katre.
Her zaman alem de yeni yepyeni filizlerin yeşerdiği aşikârdır. Ama ne acıdır
ki bunun antitezi sayılabilecek bir gerçekse her filizin yaprak dökme
mevsimini mutlak ama mutlak tadacağıdır.
Her varlığın bir dostu vardır mutlaka ve her dostun da özelliği, güzelliği
bambaşkadır. Hani ilk görüşte aşk derler ya, işte belki de ilk görüşte
dostlukta olabilir bu koca alemde. Ve bu dostluklar daha tam pekişmeden bir
samyeli her şeyi alır götürür başka bambaşka diyarlara. Yürekler bu ateşle
yanmaya devam eder, kalem-kağıt dostluğu yazar, dosttan dosta mesajlar gider
ama yine de o dostların yürekleri hep bir yangınla yanıp kavrulur.bilinmeyen
bir yangındır bu; ne aşk ne sevgi, sadece dostluk adına. İlk anda alevlenen
ve daha fizîken tanışmanın tam gerçekleşmemesine rağmen yaşanmaya aday bir
dostluk. Ve en önemlisi kendi giderken başkalarının yüreklerini de alıp
götüren: beyaz sayfaların dahi yazıldıkları anda bu ağırlığı
taşıyamayacakları bir dostluk.
Velhasıl yaşanmamış bir dostluğun ve belki de yaşanamayacak bir dostluğun
mimarı sana sesleniyorum.
Kalemi elime her alışımda yok olmaz, yapamam yazamam diye diretti bana ve
belki de haklıydı da. Peki bu zamanlama doğrumu diye düşündüm ve kararım!
Kalem artık yazdığına göre doğruydu ve öyle olmalıydı da.
Belki senin duygu dolu ve okuduğumda beni benden alan o mesajına karşı boş,
bomboş sayılabilecek satırlar bunlar ama idare şart sanırım.
Ben merhabalara karşı çok çabuk alışan ve karşılık verebilen ama ne yazık ki
elvedalarla da bir yerlerde binlerce parçası eksilebilen birisiyim. Sanırım
bu yüzden de elimden geldiğince anti sosyal olma çabası içerisindeyim veya
kendi içime kapanığım.
İşte sende merhaba dediğim ama elveda diyemediğim kişilerden birisisin. Ne
acıdır ki birkaç aylık o birkaç kat daha fazla yaşama hevesi ortadan kalktı
gitti bende. Tabi ki senin gibi bir arkadaş bir dostla birlikte.
Hayatım boyunca her şeye yâ sabır çektim ve sonucunu aldım da. Ama sanırım o
aşılamaya çalıştığım şeylerden biri olan sabır beni her geçen gün birazcık
daha benden alma gayreti içerisinde. Lakin ben her şeye rağmen sabır demeye
devam ediyorum ve edeceğim de.
Aslında anlatmak istediğim ama bir türlü tarifini yapamadığım şeyler var şu
an beyin hücrelerimde. Dedim ya maalesef tarifini bilemediğim veya
yapamadığım, yapamayacağım şeyler onlar. Tabi ki dostluk adına.
Can dost söylemek istediğim şu: Bana o sımsıcak yüreğini gösterdiğin ve
bundan da ötesi açtığın için o dost yüreğine yüreğimden kucaklar dolusu
teşekkürler.
Sana son sözüm, her zaman zorluklarla savaşabilen ve dimdik ayakta durabilen
sen ve yüreğini, ayrıca yüreğinin içerisindeki o güzellikleri yeni, yepyeni
dostlara, dostluklara doğru yolculuğa çıkart.
Seni asla unutmayan ve unutamayacak olan acizane bir dost.
SEVGİ VE SELAMLAR